b957dd0293c5b3fc8d9cfd6ec2eef69cNa het schrijven van mijn terugblik op Camp NaNoWriMo, was ik eigenlijk toch wel nieuwsgierig geworden naar wat ik op papier had gezet in juli. Na het 50001’ste woord op 31 juli 2016 heb ik het project niet meer geopend. Ik heb letterlijk geen woord teruggelezen van wat ik heb geschreven. Wat zou ik aantreffen? Ik maakte me op voor een teleurstelling, maar hoopte stiekem op wat verborgen pareltjes.

Ik denk dat ik er een paar gevonden heb. Omdat er zoveel mensen vroegen om wat ik dan precies geschreven heb, wil ik er een paar met je delen. Het zijn slechts enkele kleine alinea’s, maar wel stukjes waar ik trots op ben. Om een klein idee te geven…

Terwijl mijn voeten voor me uit rennen, vraag ik me af hoe het komt dat ik ze niet van de stoep los zie komen. Ze verschijnen van onder mijn lijf en plaatsen zich op het trottoir voor me. Het voelt alsof ik zweef. Ik moet denken aan de galoppassen waarmee Deedee door het huis rent. Speels, zonder twijfel of ze wel goed terecht komt, vol vertrouwen in de wereld. Alsof de zwaartekracht geen grip op haar heeft.

“Ben je niet tevreden dan? Ik dacht dat dit zou zijn wat je wilde?”
Ik wilde zeggen dat hij perfect was, mijn boomhut. Mijn eigen boomhut. Precies zoals ik me had voorgesteld. Beter misschien nog wel. Maar het lukte niet. De woede zat in mijn vingertoppen, in mijn buik en in mijn knieën. Ik was boos. Toen riep ik waar ik later zoveel spijt van zou krijgen; “Verdomme pa, kun je nou nooit iets voor mij doen? Waarom doe je alles voor jezelf?”

Pas enkele passen dichterbij, herkende ik ze. Gek, maar ik herkende haar handen, op de rug van Ray. Haar handen. Ineens besefte ik me dat ik altijd naar die handen staar, wanneer we naast elkaar in het lokaal zitten. Haar handen die meisjesachtig maar vastberaden de letters op papier krabbelden. Wanneer ze in haar etui een eeuwigheid zoekt naar iets wat daarin onmogelijk verdwenen lijkt te kunnen zijn. Haar handen op de rug van Ray, dan moest zijn tong degene zijn die in haar mond zat.

Bron foto.

 

Comments are closed.