Mensen die veel foto’s maken, of fotograaf zijn, zullen het vast herkennen: dat je bewust of onbewust om je heen kijkt of wat je ziet foto-waardig is. Ik ben geen fotograaf, maar ik houdt wel erg van het maken van foto’s. Regelmatig heb ik er last van dat ik een foto-moment ‘spot’, maar dat het niet lukt om de foto daadwerkelijk te maken. Wanneer ik bijvoorbeeld in de auto zit en door het raam naar buiten kijk. Dan valt het op hoe perfect die regenboog boven de skyline van een stad staat of deden de veulentjes in de wei net iets heel geks. Vaak lukt het dan niet om de foto daadwerkelijk te maken doordat ik bijvoorbeeld op dat moment niet kan stoppen, omdat ik onmogelijk bij de plek komen die ik eigenlijk op de foto wil hebben, of omdat het moment allang weer voorbij is. Dat is altijd balen.

Het gebeurt helemaal weinig dat ik ga autorijden speciaal om foto’s te maken. Vorige week deed ik dat echter wel. Ik had het geluk dat ik voor een afspraak vroeg op moest, anders was het moment voorbij gegaan terwijl ik me in bed nogmaals omdraaide. Ik zat vroeg in de auto en begaf me in een dichte mist. Wat was dat indrukwekkend. Hoewel het zonnetje na mijn afspraak langzaam door de mist heen probeerde te breken, was er nog voldoende gelegenheid er foto’s van te maken. Ik besloot met de auto over de rivierdijk te rijden en te stoppen wanneer ik een foto-moment zag. Ik had al een paar mooie plaatjes gemaakt, tot ik dit weitje met schapen ontdekte. Als kers op de taart stuitte ik ook nog op een spinnenweb aan de omheining. Als dit geen herfst uitstraalt weet ik het ook niet meer!

Herfst

Heb jij al herfstpareltjes op de foto kunnen zetten?

Comments are closed.