Boeken: perfect of persoonlijk?

Ik had niet gedacht dat ik hier ooit iets over zou kunnen schrijven, omdat ik er zeker van was dat ik het nóóit zou doen: schrijven in boeken.

Boeken horen naar mijn idee in perfecte staat bewaard te worden, zonder ezelsoren en gescheurde kaften. Wanneer ik in een boekwinkel een boek uitzoek, keer ik gerust de gehele stapel om om het best uitziende exemplaar te scoren. Boeken uitlenen doe ik eigenlijk niet, want ik ben veel te bang dat ik hem beschadigd weer terugkrijg. Als ik een boek ergens mee naartoe neem, pak ik hem goed in om te zorgen dat hij netjes blijft. Wanneer mensen naar mijn boek wijzen krijg ik al kriebels… ja, neurotisch, ik weet het. Zelfs in mijn studietijd schreef ik niet in mijn boeken. Ik stond liever een half uur in de rij voor de kopieermachine om me uiteindelijk met markeerstift veilig te kunnen uitleven op de kopietjes.

Waarom dan ineens in boeken schrijven? Doe normaal! Ik stuitte volledig per ongeluk op een YouTube filmpje van iemand die vertelde over het maken van notities in boeken. Ik had vaker filmpjes voorbij zien komen over het plakken van post-its en tabs, blackout poetry en het beschilderen van boeken en kaften. Leuk, maar niet voor mij, dacht ik. Nu weet ik niet eens meer precies welk filmpje het was dat uiteindelijk mijn leven heeft veranderd, maar er was een opmerking die een enorme impact op me maakte: “Er bestaan misschien wel tien- of honderdduizend exemplaren van dat boek, dus waarom zou je dan dat ene exemplaar dat van jou is, niet écht van jou maken?”BookAnnotationsIk herhaalde het een paar keer in mijn hoofd en hoe vaker ik er aan dacht, hoe enthousiaster ik werd. Ik zocht meer filmpjes van mensen die schrijven in hun boeken, waardoor ik ontdekte dat ze eigenijk allemaal fanatiek aanhanger waren geweest van het behouden van hun boeken in perfecte staat. Goh, zou er zelfs voor mij nog hoop zijn? Ze vertelden dat het onderstrepen en schrijven in boeken ervoor zorgt dat je de inhoud veel beter verwerkt en onthoudt. Logisch! Jouw aantekeningen en notities zijn ook leuk om te lezen wanneer je het boek later herleest, of uitleent aan iemand anders. Er was iemand die aangaf dit de perfecte nalatenschap aan haar kinderen of kleinkinderen te vinden, want wat is nu leuker dan te weten wat je oma bezig hield door haar aantekeningen in een boek te ontdekken.

18162068_118605752037570_7908579571413286912_nOp dit moment ben ik bezig in The Happiness Project van Gretchen Rubin, gewapend met een pen. Ik merk dat ik nóg meer geniet van het lezen op deze manier. Het is een simpele paperback, dus ik maak me weinig zorgen over hoe die eruit ziet. Ik streep er op los. Ik merk dat ik beter onthoud wat ik lees en gemakkelijker ‘die ene zin’ kan vinden wanneer ik die later nog even terug wil lezen. Ook voelt het heel erg van mezelf. Dit is mijn boek en ik mag ermee doen wat ik wil. Heerlijk.

Ik ben nog niet helemaal genezen: ik wil nog steeds graag het mooiste exemplaar van de stapel, ik doe nog steeds mijn best ze netjes te houden en er zijn boeken waarin ik absoluut niet wil schrijven. Toch ben ik best een beetje trots op deze nieuwe ontdekking, want ik word er enorm blij van!

Bron foto’s: 1, 2, 3.

Books of March 2017

Ja, dit is dus de post waarin ik schrijf over mijn meest inspirerende boeken van maart. Ik zou er van mezelf heel braaf drie moeten kiezen, net zoals ik de afgelopen maanden heb gedaan. Drie zijn er precies genoeg om wat variatie te hebben maar niet zoveel dat je je tijd beter kunt besteden aan het lezen van een boek in plaats van aan deze blogpost (of misschien wel, dat neem ik je dan ook niet kwalijk). Afgelopen maand heb ik zoveel bijzondere boeken gelezen, die allemaal op hun eigen manier een belangrijke boodschap hadden… hoe kan ik daar nu drie uit kiezen? Ik denk dus dat ik voor een keer een uitzondering moet maken. Voel je vooral niet bezwaard om na de derde te stoppen met lezen, mensen zijn nu eenmaal gewoontedieren. Bovendien heeft de vierde een beetje een beangstigende titel…

Hierbij mijn meest inspirerende boeken van maart:

The Night Circus – Erin Morgenstern
Nederlandse Titel: Het Nachtcircus
Goodreads | Foto van Bol

9200000001973314Het nachtcircus verschijnt plotseling, ineens staat het er. Overdag lijkt het verlaten, tegen zonsondergang begint er zich een rij te vormen voor de ingang en zodra de zon eenmaal onder is bevindt je je in een wereld van ongekende grandeur. Elke zwart-wit gestreepte tent verbergt zijn eigen geheimen: er zijn acrobaten die zonder vangnet hun kunsten vertonen, er is een tent waarin je door weelderige ijstuinen wandelt en er is een illusionist die kunsten vertoont die je verbeelding te boven gaan. Waar het circus voor bezoekers vooral een magische wereld is, is het voor Marco en Celia het strijdtoneel waarin ze een eeuwenoude vete tussen hun mentoren moeten uitvechten.

Dit boek haalde me terug naar de magie die ik voelde toen ik Harry Potter voor het eerst las. Doordat het prachtig omschreven is, heb je regelmatig het gevoel dat je er zelf bent. Dat je onderdeel bent van die magisch onbekende wereld. In mijn hoofd ontwierp ik tenten met dingen die ik altijd al eens mee had willen maken. Een tent was mijn absolute favoriet; de geurenbibliotheek. Al zo vaak heb ik daar over gedroomd, dat je situaties, plaatsen en momenten kunt vangen in geuren. En dat je dan een flesje open kunt trekken om te ruiken zodat dat je je weer even waant op die plek.

There may be decisions to make, and surprises in store. Life takes us to unexpected places sometimes. The future is never set in stone, remember that. – A fortune teller in The Night Circus

Salt to the Sea – Ruta Sepetys
Nederlandse Titel: Zout van de Zee
Goodreads | Bol

17587384_185573921950974_2563997297054580736_nDit boek speelt zich af wanneer het einde van de tweede wereldoorlog nadert. In Pruisen, een regio tussen Duitsland en Litouwen die zo vaak van eigenaar is gewisseld dat ik de tel kwijt ben, zochten duizenden vluchtelingen de mogelijkheid over het water Duitsland in te komen. In Salt to the Sea volg je een groepje jongeren die hun afkomst opzij zetten om elkaar en zichzelf te helpen overleven. Hun enige hoop is het bereiken van een schip dat ze naar Duitsland zal brengen. Wat ze niet weten is dat dat schip daar nooit aan zal komen, het ligt tot op heden op de bodem van de Oostzee. Hoewel het boek historische fictie is, zijn de gebeurtenissen wel degelijk echt gebeurd. Het schip, de Wilhelm Gustloff, werd op 30 januari 1945 getorpedeerd door een Russische onderzeeër. Deze gebeurtenis lijkt bijna vergeten, terwijl er naar schatting bijna 6 keer zoveel slachtoffers zijn gevallen als bij de ramp met de Titanic.

Ik lees vrij regelmatig historische fictie, waarvan een groot deel gaat over de tweede wereldoorlog. Dit was echter een boek dat gebeurtenissen beschreef waarover ik nog niet eerder had gelezen. Ik vond het bijzonder indrukwekkend daar meer over te weten te komen. Daarnaast doet Ruta Sepetys iets met woorden waardoor je het niet leest maar beleefd. Ik zat regelmatig met een brok in mijn keel of was tot tranen geroerd. Het voelde alsof ik er bij was, alsof ik samen met die jongeren een strijdt voorde op leven en dood. Een strijdt waarbij je onvoorstelbaar veel geluk moet hebben om te overleven en waarbij je machteloos moet toekijken hoe het ongeluk anderen verslindt. Niemand zou dit mee moeten maken. Het breekt mijn hart dat dit tot op de dag van vandaag nog steeds gebeurd…

De Zevensprong – Tonke Dragt
Goodreads | Foto van Bol

1001004002100827Geheimen, profetieën, samenzweerders en schatten. Je volgt Frans van der Steg, leerkracht op de basisschool, in zijn zoektocht naar de oplossing van een eeuwenoude profetie. Al tijden vertelt hij zijn klas grote verhalen over zijn verzonnen alter ego Frans de Rode. Wanneer er op een stormachtige avond een brief op zijn deurmat verschijnt, twijfelt hij of er een nieuw avontuur op hem zit te wachten of dat de kinderen een grap met hem uithalen.

De Zevensprong is een kinderboek, en was een van mijn favorieten toen ik nog jong was (ik ben nog steeds hartstikke jong, maar je snapt wat ik bedoel). Ik had iets met ‘zeven’, maar na dit boek was het mijn lievelingsgetal. Het zou mij zeker te weten leiden naar mijn eigen mysterie. Het boek zat vol geheime boodschappen en puzzels. Iets wat me nog steeds trekt in boeken. Ik vond het bijzonder mooi dat dit boek ook de volwassen mij nog aansprak. Soms kun je iets geweldig vinden als kind en vraag je je later af waarom. Tonke Dragt weet diepte in het boek te brengen die ook volwassenen nog steeds aanspreekt. Ik vond het genieten om dit boek nogmaals te lezen.

1001004010969935Er is geen Vrouw die Deugt – Arthur Schopenhauer
Oorspronkelijke titel: Parerga und Paralipomena (Duits)
Goodreads | Foto van Bol

Er is geen Vrouw die Deugt is een verzameling essays geschreven door de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer. Bij het lezen van de titel was ik uiteraard pertinent tegen dit boek. Er zijn een hele hoop vrouwen die niet deugen, maar je moet niet overdrijven. Op aandringen van mijn oom heb ik er toch mijn tanden in gezet, en ik heb er zeker geen spijt van. De eerste twee essays gaan over vrouwen, maar daarna schrijft Schopenhauer nog veel meer interessants. Onderwerpen als verveling, waarnemen, godsdienst en zingeving komen aan bod. De teksten zijn pittig, het is duidelijk geen romannetje. Het is een boek dat je beetje bij beetje moet lezen, steeds een essay waarbij je de tijd neemt om er over na te denken.

Op de middelbare school heb ik een of twee jaar Filosofie gevolgd. Ik vond het een heerlijk vak, maar zodra het eenmaal klaar was heb ik er weinig meer mee gedaan. Door het lezen van deze verzameling filosofische werken ontdekte ik dat ik hier meer van wil. Ik kan me goed voorstellen dat mensen er niets mee hebben, maar voor mij voelt het denken over denken zo logisch dat ik me er thuis bij voel. Het liefst wilde ik passages onderstrepen en er aantekeningen bij maken, maar gezien ik dit boek geleend had heb ik me ingehouden. Ik ga hem zeker zelf aanschaffen. Het bied ruimschoots gedachtenvoer en discussieonderwerpen voor de vrijdagmiddagborrel.

Deathnote – Tsugumi Ohba & Takeshi Obata
Goodreads | Bol

18160828_152301571970490_6104991248974610432_nIk besloot een poos geleden dat ik misschien weer eens een stripboek moest proberen. Verder dan de Donald Duck en Suske en Wiske was ik nooit gekomen. Stripboeken had ik een beetje aan de kant geschoven, ik vond ze kinderachtig en ik had ze veel te snel uit. Toch hoorde ik er steeds weer mensen over praten, dus besloot ik dat het tijd was nog een poging te wagen. Ik kocht een stripboek en een manga (Japanse strip die je van rechts naar links leest) en de manga Deathnote was een duidelijke hit. Light Yagami is een student in Tokio die zijn leven uitstekend op de rit heeft. Dat verandert echter compleet zodra hij een deathnote vindt. Dit is een notitieboek dat door een verveelde Shinigami god op aarde is achter gelaten om wat chaos te creëren. Wanneer er een naam in dit notitieboek wordt geschreven, zal die persoon overlijden. Dit geeft Light de mogelijkheid om de wereld te verlossen van al zijn kwaad. Criminelen vallen bij bosjes dood neer, wat eerder een klopjacht tot gevolg heeft dan de roem waar Light op hoopte.

Wat is goed en kwaad? Wanneer verdiend iemand het om te sterven? Mag je beslissen over andermans leven? Deze ethische discussies voeren we al een mensheid lang en ze blijven even actueel. Terwijl ik dit boek aan het lezen was, vroeg een vriend mij wat ik zou doen als ik een deathnote zou vinden. Zou ik de drang hebben de wereld te verbeteren? Of zou ik het boekje verstoppen en nooit meer aanraken? Of zou ik misschien gebruiken om persoonlijke vetes uit te vechten. Ik ben blij dat ik niet kan en hoef te kiezen voor (of tegen) het leven van mensen om me heen. Ik zou veel te bang zijn verkeerde keuzes te maken. Toch blijft het in mijn gedachten, wat zou ik doen en wat drijft mij dan? Deathnote heeft ervoor gezorgd dat ik mijn mening over strips en mangas heb aangepast: dit was zeker niet mijn laatste.

Sleeping beauties

Slapen is vaak maar een saaie bezigheid, meestal weet je er de volgende dag niet zo heel veel meer van (tenzij je natuurlijk fantastische dromen hebt). Gelukkig kun je in bed nog allerlei andere dingen doen om het wat op te leuken. Maar je zou natuurlijk ook een ander bed kunnen kiezen. Op een andere plek. Waarom zou je niet gaan slapen op een van de meest bijzondere plekken in Nederland?

Ik heb het web afgestruind naar sleeping beauties, de meest indrukwekkende, aparte of mooie plekken om te slapen…

1. Slapen tussen de mussen (of uilen): Boomhut de Uilenspiegel (Easterein, Friesland)

Schermafbeelding 2017-03-12 om 19.02.32Als kind wil iedereen in een boomhut slapen. Ik heb daar als volwassene nog steeds een beetje last van. Na wat rondkijken vond ik in eerste instantie ‘boomhutten’ waarmee houten huisjes bedoeld werden die op palen staan. Een echte boomhut moet in een boom zitten, vind ik. Boomhut de Uilenspiegel voldoet wel aan mijn eisen. Het is een knus houten hutje voor twee personen, in de kruin van een boom. Op het balkon ben je omgeven door groen, vogels en rust. Het lijkt me heerlijk om daar een nachtje door te brengen.

Info en bron foto

2. Het kleinste hotel ter wereld: Grand Hotel de Kromme Raake (Eenrum, Groningen)

9c4acb7e-4d83-4a35-a46c-1c557a2bf382Wie had dat gedacht? Het kleinste hotel ter wereld staat gewoon in Nederland! Het Grand (haha) Hotel beschikt over precies 1 kamer. Je slaapt in een heuse bedstee en je hoeft je alleen maar om te draaien om uit de minibar een fles wijn te pakken. Niet alles is mini: er schijnt dan wel weer een enorm tweepersoons ligbad te zijn. De inrichting geeft je het gevoel dat je bij oma op bezoek bent, maar voor een nachtje moet het kunnen toch?

Info | Bron foto

3. De duurste overnachting in Nederland: De Imperial Suite in het Okura Hotel (Amsterdam, Noord-Holland)

0b8581f1_9e93_4414_bf84_cba1ef72d487Mocht je nog twaalf en een half duizend euro hebben liggen en geen idee hebben waar je het aan uit moet geven, dan is dit wel een buitenkansje. Wat duur? Je hebt wel 485 m2, een privé-bioscoop, technogym fitnessapparaat, 24-uurs roomserivce, twee badkamers, totale privacy (met hoofdletters), een spelcomputer en twee enorme bedden tot je beschikking. Je moet er wat voor over hebben. Ik moet zeggen dat ik het niet eens de mooiste hotelkamer vind die ik ben tegengekomen, maar het moet een hele ervaring zijn om zoveel geld te moeten betalen voor een nachtje. Eigenlijk zonde om dan te gaan slapen.

Info | Bron foto

4. Indrukwekkende loft als slaapplaats: The Loft in A’DAM Toren (Amsterdam, Noord-Holland)

ADAM01Oke, wauw. Gewoon wauw. Deze ruimte is bijna net zo verbluffend duur als nummer 3, maar vele malen mooier vind ik. De Loft beslaat de 16e en 17e verdieping van de A’DAM Toren in Amsterdam. Alles wat je je kunt bedenken is er. Ik vind de hoogte van de ruimtes prachtig, evenals de kale betonnen muren, een bad middenin de kamer, kunst over gehele muren en leren banken. Teveel om op te noemen. Boven alles moet het uitzicht vast adembenemend zijn. Ik zie mezelf al zitten, nippend van een glas champagne, terwijl de wereld donker wordt en de stad als een lichtzee aan mijn voeten ligt.

Info | Bron foto

5. Je eigen vliegtuig voor een nacht: Vliegtuigsuite (Teuge, Gelderland)

vliegtuigsuiteNormaal gesproken heb je geluk als je in het vliegtuig een uurtje slaap mee kunt pikken, want met je knieën in je nek lig je niet zo ontspannen. In deze suite moet dat toch vast wel lukken. Je slaapt in een omgebouwde Russische Ilyushin 18, modern ingericht met bubbelbad en infrarood sauna. Voorin is de cockpit behouden gebleven. Is leuk als je stiekem pilotenfantasieën hebt. Ik zou daar zeker wel een nachtje willen slapen en het bubbelbad willen testen. Dan kan ik bubbelend vliegtuigspotten.

Info | Bron foto

6. In jaren 70 stijl de nacht doorbrengen: Retroweekend in een Volkswagenbusje (Twente, Overijssel)

en route!

Ik ben wel eens een beetje jaloers op mensen die hun Volkswagen bus omgebouwd hebben naar een camper. Met een Peugeot 107 is het wat lastig. De oplossing is een VWbus huren voor een weekend. Je hebt een retro bus, een bed en een keukentje. Wat heb je nog meer nodig? Oja, er wordt ook gezorgd voor jaren 70 muziek en een volle koelkast. Op deze manier kun je in stijl toeren door de Achterhoek en Twente. Dat lijkt me best tof om een keer te doen.

Info en bron foto

7. Historisch droomhuis: 17e Eeuws monumentaal pand aan de Zwaanstraat (Den Burg, Texel)

fda0b236_originalWaarom een kamer huren als je een heel huis kunt krijgen? En niet zomaar één, wat een plaatje is dit! Stenen vloeren, houten balken, ornamenten aan het plafond, houtkachels, 17e eeuwse meubels en details. De boekenkast is helemaal liefde op het eerste gezicht. Ik zou hier met alle liefde een nachtje doorbrengen.

Info en bron foto

8. Slapen onder de grond: Hobbitwoning (Castricum – Noord-Holland)

hobbitwoningDit is best wel sprookjesachtig. Blijkbaar hoef je niet naar Nieuw-Zeeland om in een hobbitwoning te overnachten. Het is een klein, knus huisje half verstopt onder een heuvel. Ik vraag me af of je het merkt dat je onder de grond ligt? Zouden de geluiden verder weg klinken? Het voelt een beetje als kamperen, maar dan iets luxer. Je hebt zelfs je eigen badkamertje!

Info en bron foto

9. Een nachtje vuurtorenwachter spelen: Vuurtoren (Harlingen, Friesland)

Vuurtoren_Harlingen_5-491x381Ik heb wel een beetje een fascinatie voor vuurtorens. Ze komen regelmatig terug in verhalen, alsof ze van alles meemaken. In deze vuurtoren kun je slapen, waardoor ik hem extra fascinerend vind. Door de hoge ronde vorm van de toren is de inrichting ook wat apart. De ruimtes hebben ramen aan alle kanten, waardoor je vast een prachtig zicht heb op de zonsondergang. Wat mij dan wel weer op valt, is dat er geen gordijnen voor de ramen hangen, zelfs niet in de badkamer… Zou het onmogelijk zijn om naar binnen te kijken of hoort het exhibitionisme bij de ervaring?

Info en bron foto

10. Slapen in een idyllisch boshuis: De Witte Raaf (Oude Willem, Drente)

dd876819_originalAls ik dit zie word ik een beetje week van binnen… alsof mijn hart smelt. Het huisje staat midden in het bos, op wat omschreven wordt door gasten als een ‘magische plek’. De inrichting is in retro jaren 50 stijl. Zowel ‘s winters met brandend haardvuur binnen, als zomers rond het kampvuur, lijkt het me heerlijk ontspannen. Ik zou eindeloos verhalen kunnen schrijven, wandelingen kunnen maken en wijn kunnen drinken op de bank tussen de bomen. Misschien zou ik dan zelfs ‘s ochtends wakker worden en in de grote, angstige maar nieuwsgierige ogen van een hertje staren.

Info en bron foto

Kun je er niet genoeg van krijgen of wil je zelf verder surfen?

The perks of being an intern

Ik heb een idee. Ik zou willen dat ik een dagje elk willekeurig beroep zou kunnen uitoefenen dat er is. Dat ik een beroep zou mogen kiezen en dan dat een dag lang mag meemaken. Alsof je stage loopt, maar dan zonder alle rotklusjes en nutteloze schoolopdrachten. Alleen het echte werk.

Er zijn zoveel dingen waar ik nieuwsgierig naar ben, maar niet mijn leven lang zou willen doen. Ik zou ze gewoon eens willen meemaken, zonder dat ik jaren een opleiding moet volgen of aan allerlei fysieke of mentale voorwaarden moet voldoen. In sommige sectoren is het misschien helemaal niet zo moeilijk te regelen om een dagje mee te kijken, vooral niet als je zelf ‘wat mensen kent’. Echter ligt dat voor de meeste beroepen toch wat ingewikkelder. Soms is het praktisch onmogelijk, soms speelt veiligheid of privacy een rol, en soms kan een normaal mens het fysiek of geestelijk niet aan. Soms allemaal tegelijk. Maar een mens mag dromen, dus ik dacht eens na wat ik zou willen als het zou kunnen. Waar ligt de magie achter deze beroepen?

11190035_1577158365895440_1262300903_nRechercheur tijdens een moordzaak

Er zijn meerdere redenen waarom ik dit zou willen. Ten eerste omdat er zoveel series over bestaan en ik graag zou willen weten hoe het écht gaat. Bovendien lijkt het puzzelaspect me zeer intrigerend: wie heeft het gedaan, waarom en hoe dan? Ook kan ik er in mijn hoofd nog steeds niet helemaal bij waarom een mens een ander vermoord. Misschien dat ik op deze manier iets meer over dit mysterie te weten zou komen. Tot slot ben ik benieuwd hoe ik zou reageren. Zou ik het te gruwelijk vinden? Of alleen maar vreselijk interessant? Zou het me te veel bezig houden, of zou ik het naast me neer kunnen leggen?

Patholoog anatoom

Na dit artikel beseffen jullie wat voor een raar mens ik ben. Geeft niets, ik ben er trots op. Ik heb best een fascinatie voor alles wat met dood te maken heeft, dus ook dit beroep vind ik bere interessant. Ook hierin komt het stukje puzzelen terug: wat kun je vinden in het lichaam van een overledene? Bovendien is het lichaam zelf iets mysterieus. Zo vaak krijg je niet de mogelijkheid naar binnen te kijken. Het enige waar ik me zorgen over maak is de lucht…

11280387_1608355356111138_1611095993_nZembadontwerper/architect

Is dit überhaupt een beroep? Ach, dat maakt niet uit. Toen ik klein was ontwierp ik altijd zwembaden tijdens het avondeten. Het ging dan niet om het gebouw, maar om de attracties. Ik wist precies te vertellen hoe de glijbanen moesten lopen en waar welke baden moesten komen. Toen maakte ik me geen zorgen over de veiligheid van de toekomstige zwemmers, dus liet de glijbanen onder het water door lopen of grote hoogten overbruggen. Het was fantastisch. Nog steeds denk ik dat zwembaden een stuk creatiever kunnen. Ik zou graag eens willen weten hoe een ontwerper dat aanpakt.

Kunstenaar

Hoe doet iemand dat, die zijn geld verdient met kunst? Waar haalt hij of zij inspiratie vandaan? Hoe wordt dat vertaald in beelden (of andere kunst)? Hoe vul je je tijd? Hoe kies je het medium waar je mee werkt? Ik zou bergen vragen kunnen bedenken die ik een kunstenaar wil stellen. Daarnaast ben ik erg benieuwd wat ik zou zien als ik met een kunstenaarsoog kijk. Zou ik het kunnen, kunstenaar zijn?

17267733_1413675028653448_2444370539326734336_nOmroeper

Dit is misschien ook een rare, maar ik zou het super tof vinden om een dagje te mogen omroepen. Tijdens mijn bijbaantje bij Karwei was ik altijd degene die door de winkel ‘kassa erbij alsjeblieft’ mocht roepen. Veel collega’s vonden dat eng, ik vond het cool. Als ik op een station op de trein sta te wachten en ik ze hoor omroepen, denk ik alleen maar ‘dat wil ik ook!’

En…

Naast deze vijf beroepen heb ik er nog wel meer in gedachten, bijvoorbeeld een agent van de bereden politie, een militair op missie, een PR medewerker van een grote keten, profiler, geurtester, begrafenisondernemer, goudsmid, presentatrice en politicus. En volgens mij zijn er nog veel meer beroepen die ik niet ken, maar die net zo interessant zijn. Wie weet komt er ooit een dag dat ik een van deze beroepen eens van dichtbij mag meemaken. Mocht jij iemand kennen die weer iemand kent… je weet me te vinden!

Wat zeiden mijn vrienden?

Ik was ook wel benieuwd welke beroepen de mensen om me heen zouden kiezen voor een dagje, wanneer er geen grenzen zouden zijn. Een greep uit de antwoorden:

  • “Ambulanceverpleegkundig: Ik denk dat je een hoop heftige dingen mee maakt op de ambulance en ik zou wel willen weten waar mijn grens ligt. Ik denk niet dat ik die al bereikt heb in mijn huidige baan. Ik ben ontzettend benieuwd hoe ik het er vanaf breng. Hoe ik reageer op emotioneel heftige situaties en tijdsdruk? Lukt het me om rustig te blijven en mijn werk te doen?”
  • “Popster: Ik weet dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn moet zijn, maar toch heeft het iets magisch. Het moment dat je als artiest voor een zaal van meer dan tienduizend mensen staat. Die allemaal stil zijn op het moment dat je opkomt en woordelijk jouw hit kunnen meezingen. Kippenvel.”
  • “Chirurg: Ik ben gewoon ontzettend benieuwd naar hoe mensen er van binnen uitzien. Normaal gesproken zie je daar niet zoveel van (gelukkig!). Er zijn natuurlijk tv-programma’s waarin je operatie’s kunt volgen, maar ik zou wel een dagje het echte werk willen zien.”
  • “Psycholoog: Ik ben erg geïnteresseerd in hoe de mens werkt. Ik denk ook dat ik op die manier mezelf beter zou leren kennen. Mensen zeggen wel eens tegen me dat ik een goede psycholoog zou zijn geweest, dus zou ik wel willen weten hoe ik het in het echt zou doen.”
  • “Documentaire maker: Op die manier kom je ontzettend veel over dingen te weten en heb je de kans om in gesprek te gaan met bijzondere mensen. Het lijkt me een uitdaging om een compleet beeld neer te zetten en objectief met mensen in discussie te gaan. Ook weet ik dat je tijdens je werk nog al eens in bizarre situatie kunt terecht komen. Zou ik dan rustig kunnen blijven?”
  • “Producer: Ik kijk enorm op tegen Cory Taylor van Slipknot. Die gast ademt muziek. Ik zou er een moord voor doen om een dagje met hem in de studio te staan om een album op te nemen. Ik zou er zoveel van kunnen leren.”
  • “Astronaut: Wat moet je je nietig voelen wanneer je de aarde vanuit de ruimte kunt bekijken. Dat lijkt me een onbeschrijfelijke ervaring die bijna geen enkel mens gegund is. Ik denk ook niet dat ik er de moed voor zou hebben, maar mocht ik het kunnen ervaren voor een dag zou ik het doen.”

Welke baan zou jij voor één dag willen hebben?

Omdat het lente is kan alles

als een vogel je vertelt
dat de lente nu begint
kun je je niet langer verschuilen
onder lagen eendendons
de wereld roept je
je moet iets doen

je bloed kriebelt in haar vaten
van je pink tot aan je heup
de buik ruikt nieuwe kansen
je lippen zien het licht
ze vertellen je eerst zachtjes
je moet iets doen

kun je de toekomst proeven
die vandaag begonnen is
omdat het lente is kan alles
meer dan alles, misschien wel
dan schreeuwen je handen
je moet iets doen

zelfs het donker is aan het werk
om langzaam te verdwijnen
waar blijf jij met al je dromen
kansen, wensen, wanderlust
de wereld roept je
je moet iets doen

16585739_285054025247359_659240410073268224_n

Mijmerlust

Oke, je hebt vast geen idee wat ik bedoel. Ik zal het uitleggen. Ken je het woord wanderlust?

a strong impulse or longing to travel

Ik zou graag willen dat er een woord bestond voor het reizen binnen je eigen geest. Er zijn vele woorden die in de buurt komen, maar het net niet zijn. Dagdromen? Dat lijkt wat onwillekeurig, zonder een wens om te ontdekken. Piekeren? Dat is te negatief en vaak gericht op zorgen om de toekomst. Rumineren? Dat gaat vooral over het herhaaldelijk doornemen van specifieke gebeurtenissen en bijbehorende gevoelens, en heeft ook een negatief karakter. Simpelweg denken? Nee, dat klinkt weer te doel gericht, alsof je een oplossing zoekt voor iets specifieks en daarna klaar bent met denken. Filosoferen? Dat is weer te ruim, gaat niet alleen over denken maar ook over het komen tot bepaalde conclusies.

Het mooie aan het woord wanderlust vind ik het ‘lust’ gedeelte. Alsof je een innerlijke noodzaak voelt tot het ontdekken van de wereld. Je kunt niet langer stil zitten, je moet ergens heen, maar het maakt niets uit waar die reis dan heen gaat. Dat is een beetje wat ik bedoel, maar dan binnen in je eigen hoofd. Omdat het ons eigen hoofd betreft lijkt het misschien een beetje vreemd om op ontdekkingstocht te gaan. Alles wat erin zit heb je er tenslotte zelf in gestopt. Toch denk ik dat het kan. Ons hoofd houdt meer voor ons verborgen dan we denken. Hoeveel herinneringen moet je al niet hebben opgeslagen, verzameld tijdens als jouw levensjaren? En welke wensen, dromen en beelden heb je in je hoofd over de toekomst? Je kunt je niet overal bewust van zijn, ook in je eigen hoofd kun je ontdekken.

Mijmeren? Ja, die definitie is vaag genoeg om ermee door te kunnen. Ik denk dat ik mijn woord gevonden heb. Mijmerlust. (Klinkt wel lekker als ik het hardop zeg.) De behoefte om binnen in je eigen geest op ontdekkingstocht te gaan. Wat je dan vooral niet moet doen is antwoord op een vraag proberen te bedenken, want dan ben je aan het ‘denken’ of ‘filosoferen’ of ‘rumineren’. Mijmerlust gaat erover dat je niet weet waar je uitkomt, je mag vrij associeren. De reis is belangrijker dan de bestemming. Toch is het meer dan dagdromen, want je wilt iets ontdekken. Wellicht vindt je iets dat je nog niet wist over jezelf. Mijmerlust heeft een positieve insteek, je wilt het graag, je voelt een drang, je staat open voor het onbekende.

Zelf heb ik dat vrij vaak, mijmerlust. Het gaat vrij goed in de trein, of in de auto. Of gewoon op de bank, als ik naar buiten staar. Of op het strand, in de zon op een handdoek. Misschien wel in het bubbelbad?  Zo kom ik soms op plekken in mijn geest, waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Jammer dat het lastig is om er foto’s van te maken. Gelukkig kan ik ze beschrijven. Het wil nog wel eens gebeuren dat een ontdekking hier eindigt in een blogpost. Heb jij dat ook, mijmerlust?

11906189_1209984462351991_1915068589_n

Ik was net klaar met het schrijven van dit stuk toen ik op het idee kwam mijn zojuist bedachte woord te googlen. Het blijkt dus gewoon dat iemand me voor is geweest verdorie. In 1790 al, om precies te zijn. Johannes Allart schrijft het gedicht in dit boekje, In een boschjen bij nacht en het eerste vers is als volgt:

Bekoorlijk boschjen uwe rust, stoor nimmer bange klagt, gij voedt mijn ftille mijmerlust, in dezen fchoonen nacht.

Books of Februari 2017

Hoewel boeken op het eerste gezicht slechts oppervlakkige verhalen lijkte te bevatten, puur ter vermaak, gaan ze onder de oppervlakte vaak over dingen die we allemaal belangrijk vinden in het leven, waar het écht om gaat. Dingen waar we misschien normaal niet over spreken, maar ons allemaal bezig houden. Deze maand vond ik in onderstaande boeken een diepere betekenis die ik graag met jullie wil delen.

Mijn ‘most inspiring books of februari’ 

Wonder – R. J. Palacio
Niet in het Nederlands verschenen. Wel komt er dit jaar een verfilming uit.
Goodreads | Foto van Bol

9200000006380087August is een kind als ieder ander met slechts een kleine uitzondering, hij heeft een ernstige gezichtsafwijking. Toen hij nog jonger was droeg hij constant een austronautenhelm, omdat die helm minder verbaasde blikken opleverde dan wanneer hij hem niet droeg. Nu kan dat niet meer, hij is er te oud voor. Oud genoeg om naar school te gaan. In tegenstelling tot de kinderen uit de buurt krijgt August thuis les door zijn moeder. Ze ouders willen hem de verschrikkingen van een reguliere school besparen. Maar dan lijkt het er toch op dat hij zich in de grote boze buitenwereld zal moeten begeven. August wil geaccepteerd worden. Dat anderen hem zien zoals hij van binnen is, in plaats van hem te beoordelen op hoe hij eruit ziet. De strijdt die August moet leveren is zowel hartverscheurend als hartverwarmend.

Ik denk dat we in ons leven allemaal, in meer of mindere mate, strijdt moeten leveren om geaccepteerd moeten worden. Daardoor denk ik dat dit verhaal zo ontzettend herkenbaar is, ook al heb ik geen idee hoe het moet zijn met een gezichtsafwijking zoals August die heeft. Het raakte me ontzettend. Het zou mooi zijn als we met z’n allen wat meer aandacht hebben voor de binnenkant. Hoeveel mensen om je heen ken je echt? Hoe vaak je neem je de tijd ze echt te leren kennen? Hoewel het boekje gaat over een jongen van 10, zijn de onderwerpen die aan bod komen net zo goed volwassen. Een prachtige ode aan het leven, om de kansen te pakken die we krijgen en het beste uit onszelf te halen!

I think there should be a rule that everyone in the world should get a standing ovation at least once in their lives. – R. J. Palacio

The best of Sherlock Holmes – Arthur Conan Doyle
Goodreads | Er zijn vele Nederlandstalige versies te vinden op Bol

SherlockpagetAls je Sherlock niet kent weet ik niet waar je de afgelopen jaren gezeten heb, maar toch voor de volledigheid een korte beschrijving… Sherlock wordt gezien als ‘s werelds meest beroemde (fictionele) detective. Hij heeft zo zijn beperkingen, hij is onbeleefd, gebruikt cocaïne en leeft in chaos, maar hij ziet de wereld zoals geen ander dat doet. Arthur Conan Doyle werd geïnspireerd door een arts, die op basis van slechts onbelangrijk lijkende uiterlijke symptomen kon zien aan welke ziekte de patiënt leed. Op dezelfde manier neemt Sherlock zijn cliënten en omgeving waar, waardoor hij op wonderbaarlijke wijze mysteries oplost. Door de ogen van zijn goede vriend John Watson volg je hem en Sherlock tijdens bijzondere avonturen.

De old-school verhalen in dit boek hebben een beetje een andere strekking dan de serie die tegenwoordig zo populair is. Elk verhaal beschrijft een nieuw mysterie zoals die passen in het tijdsbeeld van het einde van de 19e eeuw. Ik vond het heerlijk om daar meer over te lezen. Spannend zijn de verhalen niet zozeer, maar wel ontzettend interessant. Watson fascineert zich regelmatig over de aanwijzingen die zijn vriend wel heeft opgepikt, maar hij niet. Hoe doet hij dat toch? Door dit boek realiseerde ik me weer dat we veel zien, maar niet bewust waarnemen. Natuurlijk is het onmogelijk om alle details om ons heen bewust te verwerken (met Sherlock gaat het regelmatig ook niet al te best), maar wat zouden we kunnen ontdekken wanneer we net iets meer opletten? Ik vind de manier van denken ontzettend boeiend, waardoor ik nu een beetje anders naar de wereld kijk.

Bron foto

Six of Crows – Leigh Bardugo
Nederlandse titel: List en Leugens
Goodreads | Bol

16789584_1862528370652335_8998362617227509760_nDit fantasyboek speelt zich af in Ketterdam (dat bijzondere gelijkenissen vertoont met Amsterdam). Alles is te koop, maar je wilt niet weten wat je er voor moet betalen. Kaz, straatjongen en genie, ruikt geld wanneer hij een onmogelijke opdracht aangeboden krijgt. Als hij het voor elkaar krijgt, zou het zijn leven kunnen veranderen. Hij kan het niet alleen, dus hij verzamelt de enige mensen om hem heen die hem de overwinning kunnen bezorgen; een gokverslaafde scherpschutter, een gevangene, een voormalig prostituee, een dame met geheime gaven en een verloren zoon. Als zes kraaien beginnen ze aan een missie die gemakkelijk hun eind zou kunnen betekenen.

Vroeger dacht ik dat ik fantasy niets zou vinden, daar ben ik inmiddels op teruggekomen. Ik heb gesmuld van dit boek. Het is het eerste deel in een duologie, inmiddels heb ik ook deel twee uit gelezen. Het mooiste dat ik uit dit boek heb meegenomen is, dat wanneer je denkt dat je kansen in het leven vergeven zijn, je nog steeds het tegendeel kunt bewijzen. Al lijkt alles om je heen mis te gaan, heb je grote schulden of verdien je je geld met oneerzaam werk, er is meer mogelijk dan je denkt. Misschien kun je de wereld niet veranderen, maar wel jóúw wereld. En dat is het belangrijkste.

Six people, but a thousand ways this insane plan could go wrong. – Leigh Bardugo

Bos en mist – een perfect koppel

Een poos geleden waagde ik me samen met mijn liefste voor drie dagen naar Tsjechië. Even voor een verjaardag heen en weer. Ik was nog nooit in Tsjechië geweest, dus ik keek mijn ogen uit. Er is één beeld dat duidelijk is blijven hangen; heuvels bedenkt met bomen omgeven door de mist. Dat beeld doet iets met me.

Als ik ernaar kijk zie ik onontdekte werelden, verstopt onder enorme wolkenlagen. Alsof die bossen het toneel zijn van onbekende mythische verhalen. Ik struinde Instagram af naar foto’s om bij weg te dromen. Wat houdt zo’n bos omgeven door mist voor jou verborgen?

How do you like your fog? . I prefer mine stretched over firs… . DUE TO POPULAR REQUEST HERE IS A SHORT LINK TO A PURCHASE GALLERY FOR PRINTS OF MY IG WORK . http://tinyurl.com/jakeegbert-ig-prints . Shooting with the haze-masters @gemini_digitized and @gettyphotography. Bruce couldn't find us a sunrise Monday morning, but we were still satisfied with this scene. 😉 . . . . . . . #FromUnderTheFedora #pnwonderland #awesomeearth #1 #sunrise #sunset #landscape #pnw #portland #pdx #oregon #nature #ourplanetdaily #discoverearth #gettyimages #community #nikon #d7100 #nofilter #travelingourplanet #earthpix #inspiring_photography_admired #moodygrams #earthfocus #watchthisinstagood #pnwisbeautiful #portlandnw #winter #snow

A post shared by Jake Egbert Photography (@jakeegbert) on

The Mt. Tamalpais of Sandy Oregon 😜 . Someone's plans for a Mt Hood sunrise and a snowy fashion shoot kind of fell through this morning… Luckily Joseph @gemini_digitized and sky master Bruce @gettyphotography were hanging out at my fallback location! We tasted the thick fog of a classic Jonsrud Dud ™️. Unfortunately, even Joseph and Master Bruce couldn't coax any sunlight, or even a tiny glimpse of Mt. Hood, from the scene…😂 Made for a delicious bowl of soup, though, as you can see! . Merry Christmas Eve, everybody! What is a gift you're giving away this Christmas that makes you exceptionally happy? 🤔I found a classic He-man T-shirt for one of my family members! So pumped to give this gift!😂 . . . . . . #FromUnderTheFedora #pnwonderland #awesomeearth #1 #sunrise #sunset #landscape #pnw #portland #pdx #oregon #nature #ourplanetdaily #discoverearth #gettyimages #community #nikon #d7100 #nofilter #travelingourplanet #earthpix #inspiring_photography_admired #moodygrams #earthfocus #watchthisinstagood #pnwisbeautiful #portlandnw #winter #snow #fog

A post shared by Jake Egbert Photography (@jakeegbert) on

Hey Instagram… 💁🏻 . It was a crazy day of ice (everywhere, ice), closed freeways, missed opportunities, locked restrooms, weak-sauce soda fountains, cancelled ACT tests AFTER driving to Kamas at 7AM in ice, traffic jams, etc. Finally got to download a few pics and this one makes the first cut from what turned out to be a pretty incredible, even-if-not-at-all-how-I-planned-it morning. . Pretty sure this is a bald eagle lifting off from an ice-enshrouded Rocky Butte. Saw two eagles perched on the island off of the I-205 bridge yesterday on the way to work, too. Anyone else seen eagles around Portland this week? . . . . . . #FromUnderTheFedora #pnwonderland #awesomeearth #1 #sunrise #sunset #landscape #pnw #portland #pdx #oregon #nature #ourplanetdaily #discoverearth #gettyimages #community #nikon #d7100 #nofilter #travelingourplanet #earthpix #inspiring_photography_admired #moodygrams #earthfocus #watchthisinstagood #pnwisbeautiful #portlandnw #winter #snow #ice

A post shared by Jake Egbert Photography (@jakeegbert) on

Itching for a road trip.

A post shared by Tara Petruska (@nv.girl.in.a.wa.world) on

If I stayed in the forest this would be the view I want🌿 #forest #mistyforest

A post shared by Cilissa Meecham (@cilissameecham) on

Trees in the mist- forest in Madeira #madeira #mistyforest #forest #funchal #mist #trees #mountainmist #mist #landscapephotography

A post shared by Van Selm Photography (@vanselmphotography) on

Foggy morning. Sierra Morena. #mistyforest #sunrising

A post shared by IVAN (@great_lab_great_day) on

Dat de combinatie van mist en bomen meer mensen inspireert is duidelijk. Ik vind bergen kunst op Instagram…

А я тут видео-уроками балуюсь😁🎨🌄☁ По уроку @nadin.a.r.t 😊😏

A post shared by Anastasia ☥ (@pelenga_stacy) on

Foggy 🌲🌫🎨 #watercolor #watercolorpainting #foggyforest #painting #grantfuller

A post shared by Nadine Al-Remaizan (@nadizzleyo) on

 

Jack of all trades, master of none?

Ik heb een dilemma waar ik al tijden tegenaan loop. Omdat ik probeer te ontdekken wat ik moet doen vraag ik regelmatig advies aan mensen. Maar het klopt wat ze zeggen over het vragen van advies, we willen slechts iemand horen bevestigen wat we zelf al denken. Nou, die heb ik eindelijk gevonden, dus ik ben eruit. In ieder geval voorlopig.

Mijn probleem? Ik vind te veel leuk. Misschien is dat niet de goede benaming, ik vind heel veel leuk. Ik ben altijd met veel dingen tegelijk bezig en op de een of andere manier heb ik het idee dat dat niet goed is. Inmiddels weten we allemaal dat multitasken een illusie is. In het boek Nooit Meer te Druk beschrijft Tony Crabbe dat onderzoek duidelijk uitwijst dat we minder effectief zijn wanneer we onvoldoende focussen op één taak voor langere tijd. Zou dat ook zo werken wanneer we ons leven vullen met heel veel verschillende dingen? Ik denk het wel. Sarah Knight beschrijft in haar boek The Life-Changing Magic of Not Giving a F*ck de reden waarom je moet stoppen met dingen die je niet interesseren of er niet toe doen. Dan heb je tijd, energie en geld over voor de dingen waar je wél om geeft.

7bc2ded071eb1b3dc3e3cb5562d64d45Mijn probleem is echter, dat ik met niets wil stoppen. Ik heb voor een lange tijd kritisch naar mijn lijst zitten staren, maar schrappen lukt niet. Mijn ogen glijden over alle dingen die ik doe en ontzettend leuk vind. Visagie, schrijven, coachen, sporten… Ik word er blij van als ik er aan denk, als ik ze voor me zie. Ik zie kansen, dromen, vrijheid om te doen wat ik wil. Leven!

Gisteren las ik een artikel over een onderzoek dat gedaan is naar wat er voor nodig is een expert te worden binnen een bepaald gebied. Veel oefenen en je moet je intelligentie wat mee hebben. Misschien heb ik het wel in me een expert te worden? Met het risico arrogant over te komen, ik denk van wel. Net als jij, vermoedelijk. Expert zijn heeft een bepaalde status. Iets waar iedereen om me heen (onbewust) naar lijkt te streven. Het zijn van de beste, een specialist, een expert, dé expert. Als ik me dat zo probeer voor te stellen lopen de rillingen over mijn rug. Ik krijg het gevoel in een hokje te zitten, vast in de kettingen van presteren en excelleren. De wereld lijkt kleiner te worden in plaats van groter, alsof ik niet langer mezelf ben maar slechts nuttig in een enkel vakgebied.

Ik heb het gevoel heen en weer getrokken te worden tussen de keuze te focussen op alles, of op slechts één ding. Tussen de druk te excelleren en te genieten. Hoewel mijn gevoel zegt welke keuze ik moet maken, zat het me toch niet lekker. Tot iemand laatst tegen me zei dat hij zich er bij neer gelegd had. Hij trok zich niets aan van de druk om een expert te worden, maar beruste in zijn lot alles slechts een beetje te kennen of te kunnen. Ik ging me afvragen of ik daar ook toe in staat zou zijn. Vervolgens hoorde ik de volgende quote van iemand die met hetzelfde worstelde: ‘I’m a Jack of all trades, but a master of none.’ Met de keuze te focussen op veel verschillende dingen sluit je uit er eentje tot in de puntjes te beheersen. Terwijl hij het zei hoorde ik de trots in zijn stem. Op dat moment besefte ik dat ik mijn nieuwe lijfspreuk gevonden had. Laat de rest van de wereld lekker expert worden, ik ben graag een Jack, en ik ben er trots op!

Bron foto

Books of Januari 2017

In januari heb ik vijftien boeken gelezen. Vooral dunnetjes, dus misschien heb ik een beetje vals gespeeld. Ik had een hoop om uit te kiezen voor dit artikel, maar deze sprongen er toch echt uit. Het zijn boeken die nog steeds in mijn hoofd zitten, ook al is het even geleden dat ik ze heb uitgelezen. Wie weet inspireren ze jou ook!

Mijn ‘most inspiring books of January’ 

Liefdesbang – Hannah Cuppen
Goodreads | Foto van Bol

LiefdesbangDit boek gaat over liefde, en dan vooral over een dans die mensen uitvoeren die liefdesbang zijn. Liefdesbang zijn mensen die moeite hebben met binden en/of loslaten. In een relatie moet er evenwicht zijn tussen eigenheid en samen, tussen nabijheid en afstand en tussen gelijkheid en verschil. Niet iedereen is in staat goed met dat spanningsveld om te gaan. Verlatings- of bindingsangst zorgt voor getouwtrek in een relatie waarbij je nooit echt de juiste vorm van intimiteit lijkt te bereiken. Liefdesbange relaties zijn te herkennen aan jaloezie, aan-en-uit-gaan, gebrek aan intimiteit, je niet bloot durven geven en de ander geen vrijheid gunnen. Hannah geeft aan dat je er wat aan kunt doen, zodra je je er bewust van bent!

Dit boekje kreeg ik al als aanrader tijdens mijn coachingsopleiding, maar het is er nooit eerder van gekomen om hem te lezen. Ik ben blij dat ik dat nu wel gedaan heb. Als ik kritisch ben, had Hannah meer de nadruk moeten leggen op de oplossing en minder op het probleem, maar daardoor maakt de inhoud niet minder impact. Door de uitgebreide beschrijvingen, en een kritische blik naar jezelf, herken je misschien ook de subtielere signalen van verlatings- of bindingsangst binnen je eigen relatie. Volgens mij heb ik het prima getroffen, maar ook ik besef me nu beter waarom ik moeite heb met bepaalde dingen. Duidelijk een eye-opener!

Taal is Zeg Maar Echt Mijn Ding – Paulien Cornelisse
Goodreads | Bol

IMG_0244In dit boekje schrijft Paulien Cornelisse met verwondering en ergernis over hoe wij Nederlanders onze taal gebruiken. Er komt een breed scala aan onderwerpen aan bod, de meesten erg herkenbaar. Taal is Zeg Maar Echt Mijn Ding is in 2009 gepubliceerd, waardoor het inmiddels al een aantal jaar oud is. Dat merk je doordat sommige trends alweer zó vorig decennia zijn, maar dat maakt het eveneens leuk om te lezen.

Ik heb gesmuld van dit boekje. Ik kan me herinneren dat, toen ik hem in 2009 heb gelezen, ik er hardop om heb moeten lachen. Dat was nu niet anders. In januari heb ik hem geluisterd als luisterboek, ingesproken door Paulien zelf, wat het boek misschien nóg maakte. Normaal luister ik graag naar een boek tijdens het sporten, maar dat was met deze wat ingewikkeld. Mensen kijken je raar aan als je dubbel ligt op de loopband. De onderwerpen die Paulien kiest raken met filosofische en psychologische kwesties, waardoor ze mij erg liggen. Ik heb er een hoop schrijf-inspiratie uit opgedaan!

Praten is net als fietsen: als je erover na gaat denken, val je om. – Paulien Cornelisse

The Secret History – Donna Tartt
Nederlandse titel: De Verborgen Geschiedenis
Goodreads | Bol

14547716_1833035983643404_9190505001485598720_nThe Secret History is het debuut van Donna Tartt, gepubliceerd in 1992 en wordt ook wel een moderne klassieker genoemd. Ik ben stikjaloers, want hoe kun je zo’n verschrikkelijk goed debuut schrijven? In The Secret History volg je Richard die ontsnapt aan zijn ouders en een armoedig leven in Californië door aan Hampden College te gaan studeren. Hij raakt in de ban van groepje elite studenten en hun charismatische professor klassieke talen. Richard wil zich bij hen aansluiten maar beseft zich veel te laat welk gevaar dit met zich mee brengt.

De schrijfstijl van Tartt moet je liggen. Ze schrijft vaak lange zinnen, gebruikt moeilijke woorden en het boek is in zijn geheel meer dan 600 pagina’s lang. Maar man, wat doet ze het goed. Tijdens het lezen was ik daar gewoon, ik voelde het, ik was er bij. Elk woord dat ze schreef leek precies op de juiste plek te staan, elk woord heeft betekenis. Dit boek stroomt over van filosofische en psychologische thema’s als intrige, vriendschap, geheimen, dood, schoonheid, en verbondenheid. Het pakt je vast en laat je niet meer los. De sfeer is donker, duister, mysterieus en gespannen. Ik kom woorden te kort om te beschrijven wat dit boek met me deed. The Secret History is (helaas?) nooit verfilmd, maar ik vond op YouTube onderstaand filmpje. Het is een compilatie van beelden uit allerlei andere films, maar de sfeer is perfect. Kippenvel!

I suppose at one time in my life I might have had any number of stories, but now there is no other. This is the only story I will ever be able to tell. – Donna Tartt