Flashback naar vorige week: Ik moet iets bekennen… Ik zou op dit moment over duizend andere dingen willen schrijven, maar steeds popt er eentje in mijn hoofd op. Het enige waar ik nu mee bezig kan zijn, blijkbaar. Beschamend om toe te geven. Ik kan zó slecht tegen verrassingen, dat ik moeite heb om helder na te denken. Morgen heb ik mijn vrijgezellenfeestje.

Vrijgezellenfeestjes horen een verrassing te zijn, voor losbandige en gênante activiteiten. Wikipedia vermeld zelfs dat het van het grootste belang is zoveel mogelijk details over het feestje (en of er een feestje komt) geheim te houden. Het is al heel wat dat ik van te voren weet welk weekend het gepland staat. Maar dat maakt het niet minder erg. Help!

Zodra ik wéét dat ik verrast wordt, dan begint het. Ik word er nerveus van, en chagrijnig. Voor mij vervelend, maar voor de mensen om mij heen helemaal rot. De beste manier is om mij niet te vertellen dat er een verrassing aan komt, maar dat was in dit geval niet helemaal haalbaar. Het geven en uitpakken van kado’s met kerst en verjaardagen mag wat mij betreft ook afgeschaft worden. Maar hoe komt dat dan toch?

Inmiddels is het een week later en zit mijn vrijgezellenfeest er weer op. Het was een fantastisch weekend waarin ik ontdekt heb dat ik geweldige vriendinnen heb, prima kan burlesque-dansen en zelfs vier en een half uur slaap per nacht overleef. En ik heb tijd gehad om na te denken wáár ik nou precies niet tegen kan… Na een grondige analyse kom ik tot de volgende twee punten die de kern van het probleem zijn:

  1. Buitengesloten worden; Ik kan er niet tegen als ik weet dat mensen het over mij hebben, maar ik niet mag weten wat er besproken wordt. Dan voel ik me buitengesloten. Fluisteren in gezelschap vind ik niet kunnen, zelfs niet tegenover anderen. Maar ook het feit dat mijn vriendinnen iets buiten mij om regelen, daar word ik gewoon onzeker van. Misschien is dat een overblijfsel uit mijn basisschooltijd…
  2. Mogelijkheid tot moeten faken van enthousiasme; Ik ben (meestal) een heel eerlijk en oprecht iemand. Als het moet kan ik liegen, maar ik voel me er niet prettig bij. Het idee van een verrassing is dat je niet weet wat het is, waardoor je dus ook geen idee hebt of je het leuk zult vinden. Ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn vriendinnen maanden hun best hebben gedaan om van alles te regelen en zij teleurstelling, walging of afschuw op mijn gezicht lezen bij het onthullen van de verrassing.

Verrassingen leiden voor mijn tot ingewikkelde sociale situaties. Natuurlijk vind ik het aan de andere kant ook super leuk om verrast te worden. Wil je het goed doen, laat het mij dan vooral niet weten ;)

Processed with MOLDIV
Mede mogelijk gemaakt door deze fantastische dames!

Comments are closed.